จากที่ให้ลูกเขียนภาพพุทธประวัติมาได้ซักพัก พอมาถึงตอนที่ นางสุชาดาถวายข้าวมธุปายาส ก็ทำให้นึกสงสัยว่า "ข้าวมธุปายาส" นี่มันคืออะไร? รสชาติเป็นยังไง? ... และเมื่อ "ความสงสัย" เป็นที่มาของ "ความรู้" เราก็เลยลองทำกัน

ที่ลองค้นมา "มธุ" เป็นคำบาลีแปลว่า น้ำผึ้ง หรือน้ำหวาน ส่วน "ปายาส" เป็น ข้าวชนิดหนึ่งที่หุงเจือด้วยน้ำหรือน้ำนมและน้ำตาล เป็นอาหารของหลายชนชาติ ซึ่งบางชาติเป็นอาหารหลัก บางชาติเป็นอาหารว่าง ฝรั่งเรียก rice pudding คนเนปาลและอินเดียตอนเหนือเรียก Kheer ทางตอนใต้เรียก Payasam ศรีลังกาเรียก Kiribath ใช้กะทิแทนนม คนมาเลเซียมี Pulut hitam ใช้ข้าวเหนียวดำ และราดน้ำกะทิเค็มๆ คล้ายข้าวเหนียวเปียกของไทยเรามากๆ ... ทำให้ผมฟันธงว่า ปายาสแบบไทยๆ ก็คือ "ข้าวเหนียวเปียก" นี่แหละครับ

วิธีทำ ที่หาใด้จาก Youtube ก็มีหลากหลาย ถ้าเป็นฝรั่ง บางคนก็ใส่ไข่เหมือนการทำพุดดิ้งเลย บางคนก็คั่วข้าวแล้วค่อยๆเติมนมหรือครีมคล้ายๆ risotto แต่ที่ทำกันทั่วไปคือ เคี่ยวข้าวในนมหรือกะทิ แล้วใส่ธัญพืชพวกถั่วต่างๆ ปรุงรสและแต่งกลิ่นด้วยน้ำตาลและเครื่องเทศ อาจมีผลไม้สดด้วย
ส่วนวิธีที่ผมทำกับลูกนั้น ก็กะๆมั่วๆ เอา เริ่มจาก ถั่ว ซึ่งเหลือมาจากการเพาะถั่วงอกครับ เอามาล้างและแช่น้ำให้นุ่ม แล้วเอาไปคั่วกับเนย (เพราะตั้งใจทำให้ใกล้เคียงต้นตำหรับเลยใช้เนย)


พอสุกได้ที่ดีแล้ว (กรอบๆ) ก็พักไว้ แยกเอาถั่วพินโตไว้ใส่ในข้าวแทนถั่วดำ ส่วนถั่วเขียวเอาไว้โรยหน้าก่อนกิน

จากนั้นก็ต้มข้าวด้วยน้ำเปล่า (เพราะกลัวว่าถ้าใช้นม อาจจะไหม้) พอข้าวสุก บานดีแล้ว น้ำลดลง ค่อยเติมนมและครีม ใส่ถั่ว ใส่น้ำตาล และน้ำผึ้ง (เพราะเป็น มธุปายาส ^_^ )


คนต่อไปอีกซักพัก ถ้ามันเริ่มงวดเกินไปจนหน้ากลัวก็เติมนม กะให้ความข้นประมาณข้าวเหนียวเปียก กำลังดี แล้วก็ปิดไฟ


เอาครีมที่เหลือมาทำเป็นน้ำกะทิ เค็มๆ ไว้โรยหน้าเพราะกลัวเลี่ยน แล้วก็จัดเสริฟได้ : D

สรุปว่า เหมือนข้าวเหนียวเปียกจริงๆ กินน้อยๆ อร่อยดี แต่ถ้าเยอะคิดว่าต้องเปลี่ยนจากข้าวเจ้าเป็นข้าวเหนียวและเปลี่ยนนมเป็นกะทิก่อน ถึงจะถูกปากคนไทยอย่างเราๆ ครับ

และตามธรรมเนียมของโรงเรียนลูกลิง ทำแล้ว กินแล้ว ก็ต้องจดสูตร .... สุดท้ายจะตรัสรู้ได้รึเปล่าก็และแต่ลูกหละครับ